یک موتور پیستونی را بر روی نمودار فشار-حجم زنده راه اندازی کنید، چهار حرکت را در یک حلقه بسته ترسیم کنید، و ناحیه محصور را به عنوان کار مفید جمع کنید.
یک موتور حرارتی در چهار زمان حرکت می کند - گرما، انبساط، خنک کردن، فشرده سازی - یک حلقه بسته بر روی نمودار P-V ترسیم می کند. ناحیه سایه دار داخل حلقه خروجی کار شماست. ریل سقفی حداکثر کاری را که قانون دوم ترمودینامیک اجازه می دهد را نشان می دهد.
کارنو ترمودینامیک یک موتور حرارتی ایده آل را قابل پخش می کند: هر حلقه ای که ترسیم می کنید از روابط واقعی تبعیت می کند.
چهار مرحله که یک حلقه‌ی بسته روی نمودار P–V رسم می‌کنند، با مساحت محصور به‌عنوان کار خروجی، چرخه‌ی کارنو است — موتور آرمانی که هر موتور واقعی با آن سنجیده می‌شود.
خواندن کار از روی مساحت حلقه، ترفند ابتکاری بازی است.
مساحت همان کار است، و به همین دلیل اصلاً این نمودار کشیده می‌شود. نتیجه‌ی کارنو این است که بازده تنها به دو دمایی بستگی دارد که موتور میان آن‌ها کار می‌کند، و این سقفی تعیین می‌کند که هیچ طراحی‌ای نمی‌تواند از آن فراتر رود — یکی از معدود محدودیت‌های واقعاً مطلق در مهندسی.
کارنو ترمودینامیک یک موتور حرارتی ایده آل را قابل پخش می کند: هر حلقه ای که ترسیم می کنید از رابطه واقعی بین کار، گرما و کارایی تبعیت می کند. این یک بازی مرورگر رایگان و اصلی با سه مشکل و حالت‌های تمرینی روزانه است.