یک دوئل ریاضی کلاسیک: از یک ردیف هر تعداد نشانه که دوست دارید بردارید، اما تنها یک بازیکن می‌تواند باقی بماند و آخرین آن را نگه دارد.
چندین ردیف تعداد انگشت شماری توکن را در خود جای می دهند. بازیکنان چرخش های متناوب را انجام می دهند و در هر نوبت شما هر تعداد نشانه را حذف می کنید - اما همه آنها از یک ردیف. کنوانسیونی که انتخاب می کنید تعیین می کند که چه کسی برنده می شود.
نیم قدیمی است و ریشه‌هایش واقعاً روشن نیست. اغلب گفته می‌شود از چین آمده، جایی که شباهت زیادی به jiǎn-shízǐ، 捡石子، «برداشتن سنگ‌ها»، دارد، اما این ادعا قطعی نیست؛ قدیمی‌ترین اشاره‌های اروپایی تنها به آغاز قرن شانزدهم بازمی‌گردند.
نام از بازی جوان‌تر است و ریاضیات آن را به بازی چسباند. چارلز ال. بوتن از هاروارد آن را هنگام انتشار نظریه‌ی کامل بازی در سال 1901 ساخت — او هرگز این انتخاب را کاملاً توضیح نداد، هرچند فرهنگ انگلیسی آکسفورد به واژه‌ی آلمانی nimm، «بگیر»، اشاره می‌کند.
راه‌حل بوتن آن را به نقطه‌ی عطفی تبدیل کرد. چون راهبرد برنده را می‌توان محاسبه کرد نه حس، نیم به ابزار نمایشی طبیعی برای ماشین‌ها تبدیل شد: Westinghouse دستگاه Nimatron را برای بازی آن در نمایشگاه جهانی نیویورک 1939 ساخت، و در طول ماه‌ها نمایش بازدیدکنندگان بسیار اندکی آن را شکست دادند.
Nim یک بازی باستانی با دامنه عمومی و سنگ بنای تئوری بازی های ترکیبی است. این یک نسخه مرورگر اصلی و رایگان با حالت‌های هوش مصنوعی، hotseat و آنلاین است.