Compass Course

نقشه یک مثلث شروع و یک دایره‌ی نقطه‌ی کنترل را نشان می‌دهد. هر مرحله‌ای که وارد می‌کنید یک سمت قطب‌نمایی (0° شمال، 90° شرق، 180° جنوب، 270° غرب) و یک مسافت به متر است؛ شما در امتداد همان خط راه می‌روید، و وقتی مرحله‌ای درون دایره تمام شود مسابقه را به پایان رسانده‌اید. هر دو را از روی نقشه اندازه بگیرید: هر مربع شبکه 100 متر است، یک نوار مقیاس وجود دارد، و یک حلقه‌ی قطب‌نما دور جایی که ایستاده‌اید رسم شده است.

هر مرحله توان مصرف می‌کند: 1 امتیاز برای هر 10 متر پیاده‌روی، به‌علاوه‌ی مقدار بسیار بیشتری برای هر متر صعود (پایین رفتن از سراشیبی فقط هزینه‌ی مسافت را دارد). بنابراین خط مستقیم همیشه ارزان‌ترین نیست: دور زدن یک تپه می‌تواند از گذشتن از روی آن بهتر باشد. منحنی‌های تراز قهوه‌ای نقاط هم‌ارتفاع را به هم وصل می‌کنند، هر پنجمین منحنی ضخیم‌تر است، و بلندترین و پست‌ترین نقاط با ارتفاعشان مشخص شده‌اند.

• توان شما دو برابر نیاز ارزان‌ترین مسیر است؛ اگر پیش از رسیدن به دایره تمام شود، مسابقه را باخته‌اید.
• پار برابر با تعداد مراحل ارزان‌ترین مسیر به‌علاوه‌ی یک مرحله برای اصلاح است.
• «نمایش مرحله‌ی بعد» مرحله‌ی بعدیِ ارزان‌ترین مسیر را از جایی که ایستاده‌اید نشان می‌دهد، اما توان مصرف می‌کند (15% نیاز ارزان‌ترین مسیر).
• مرحله‌ای که بیرون از نقشه تمام شود پذیرفته نمی‌شود و هزینه‌ای ندارد.
• امتیاز: 1,000 برای رسیدن به نقطه‌ی کنترل، به‌علاوه‌ی حداکثر 1,000 برای بازدهی (توان ارزان‌ترین مسیر تقسیم بر توانی که مصرف کرده‌اید، با احتساب نمایش‌ها)، منهای 100 برای هر مرحله‌ی بیش از پار. بخش بازدهی هرگز از 0 کمتر نمی‌شود.

در سطح معمولی فاصله‌ی منحنی‌های تراز 20 متر است. 100 متر راه رفتن روی زمین هموار 10 واحد توان می‌برد، اما صعود از یک منحنی، یعنی 20 متر، به اندازه‌ی حدود 167 متر راه رفتن هزینه دارد. بنابراین صعود از تپه‌ای به بلندی پنج منحنی میان شما و نقطه‌ی کنترل بیش از 80 واحد توان اضافه می‌برد، در حالی که دور زدن آن شاید فقط 200 متر، یعنی 20 واحد توان، اضافه کند.

فرض کنید ارزان‌ترین مسیر در 3 مرحله به 55 واحد توان نیاز دارد، پس پار 4 است. اگر در 4 مرحله و با مصرف 70 واحد توان به دایره برسید، بازدهی شما 79% است: 1,000 + 786 = 1,786. اگر به جای آن مرحله‌ی پنجمی بروید، امتیازتان 1,686 می‌شود. وقتی مسابقه تمام می‌شود، ارزان‌ترین مسیر با خط‌چین رسم می‌شود تا بتوانید مقایسه کنید.

• روزانه: هر روز در هر سطح، مسابقه‌ای یکسان برای همه (روز در نیمه‌شب UTC عوض می‌شود). در جدول امتیازات فقط نخستین مسابقه‌ی روزانه‌ی شما در هر سطح در آن روز حساب می‌شود؛ از نخستین مرحله یا نمایش شما، بازی‌شده به شمار می‌آید.
• تمرین: هر بار یک مسابقه‌ی تصادفی تازه، یا «مسابقه‌ی جدید» را بزنید.
• آسان، معمولی و سخت: نقشه‌های بزرگ‌تر (به پهنای 600 متر، 800 متر و 1,000 متر)، تپه‌های بلندتر و دایره‌ی کوچک‌تر (شعاع 40 متر، 35 متر و 30 متر). هر حالت و سطح جدول امتیازات خودش را دارد.

• دسکتاپ: یک سمت و یک مسافت تایپ کنید، سپس Enter را بزنید یا روی «طی کردن این مرحله» کلیک کنید.
• تلفن و رایانه لوحی: برای تایپ اعداد روی دو کادر ضربه بزنید و روی «طی کردن این مرحله» ضربه بزنید.
• «نمایش مرحله‌ی بعد» هر دو کادر را برایتان پر می‌کند؛ روزانه، تمرین، سطح‌ها و «مسابقه‌ی جدید» بالای نقشه قرار دارند.

• منحنی‌های تراز نزدیک به هم یعنی شیب تند؛ دور از هم یعنی زمین ملایم. جایی که به هم فشرده می‌شوند، دنبال راهی برای دور زدن بگردید.
• راه رفتن در امتداد یک منحنی تراز هیچ هزینه‌ی صعودی ندارد، پس مسیری خمیده که در یک ارتفاع می‌ماند می‌تواند از خطی کوتاه‌تر که از روی قله می‌گذرد ارزان‌تر باشد.
• برای مسافت، مربع‌های شبکه را بشمارید: مرحله‌ای که یک مربع را به‌صورت قطری طی کند حدود 141 متر است.
• سمت را از روی حلقه‌ی قطب‌نما بخوانید: هر درجه‌بندی کوچک 10° است و درجه‌بندی‌های بلندتر هر 30° آمده‌اند.
• یک مرحله‌ی کمی کوتاه‌تر و پس از آن یک اصلاح کوچک اغلب از یک حدس بلند که از هدف جلو می‌زند بهتر است.

Compass Course مهارت‌های اصلی ناوبری با نقشه و قطب‌نما را تمرین می‌دهد: اندازه‌گیری سمت و مسافت از روی نقشه، خواندن ارتفاع و تندی شیب از روی منحنی‌های تراز، و سنجیدن یک مسیر کوتاه‌تر در برابر یک مسیر آسان‌تر.

• مهارت‌ها: سمت قطب‌نمایی، مقیاس نقشه و مسافت، منحنی‌های تراز، انتخاب مسیر
• بهترین برای: تقریباً کلاس‌های 5–10 (سنین 10–16)
• برای والدین و معلمان: سمت‌ها، شبکه و منحنی‌های تراز روی یک نقشه‌ی توپوگرافی یا نقشه‌ی جهت‌یابی واقعی هم به همین شکل کار می‌کنند، پس این بازی پیش از به کار بردن نقشه و قطب‌نمای واقعی در فضای باز، گرم‌کردن خوبی است.

ورزش جهت‌یابی از آموزش‌های نظامی ناوبری زمینی پدید آمد. واژه‌ی سوئدی orientering نخستین بار در سال 1886 در آکادمی نظامی کارلبرگ برای عبور از زمین‌های ناآشنا با نقشه و قطب‌نما به کار رفت، و نخستین مسابقه‌ی غیرنظامیِ آزاد برای عموم در سال 1897 در نروژ برگزار شد (جهت‌یابی: تاریخچه). در این ورزش، سریع‌ترین مسیر میان دو نقطه‌ی کنترل همیشه کوتاه‌ترین آن‌ها نیست، و به همین دلیل انتخاب مسیر اهمیت دارد (جهت‌یابی: مبانی).

نقشه قراردادهای جهت‌یابی را به کار می‌گیرد: مسیر مسابقه با رنگ ارغوانی یا قرمز روی نقشه چاپ می‌شود، شروع یک مثلث است، و خطوط شمال مغناطیسی به رنگ آبی چاپ می‌شوند (نقشه‌ی جهت‌یابی). در هر نقشه‌ی منحنی تراز، فاصله‌ی تراز اختلاف ارتفاع میان منحنی‌های مجاور است، و منحنی‌های نزدیک به هم یعنی شیب تند (منحنی تراز).

هزینه‌ی توان از قاعده‌ی نِیسمیت پیروی می‌کند که کوهنورد اسکاتلندی ویلیام دبلیو. نِیسمیت در سال 1892 آن را وضع کرد: برای هر 5 کیلومتر پیشروی یک ساعت، و برای هر 600 متر صعود یک ساعت اضافه در نظر بگیرید (قاعده‌ی نِیسمیت). قاعده‌ی پایه چیزی درباره‌ی فرود نمی‌گوید، به همین دلیل در بازی پایین رفتن از سراشیبی فقط هزینه‌ی مسافت را دارد.

Compass Course یک بازی اصیل PlayPendium است. هر مسابقه از یک بذر (seed) تولید می‌شود، بنابراین مسابقه‌ی روزانه برای همه یکسان است، و ارزان‌ترین مسیری که شما با آن مقایسه می‌شوید از جست‌وجوی کل نقشه روی شبکه‌ای 25 متری به دست می‌آید، پس هدف منصفانه‌ای برای سنجیدن خودتان است. این بازی بدون نصب یا حساب کاربری در مرورگر اجرا می‌شود.

همه بازی ها را مرور کنید →