سالیتر سخت و کلاسیکی که در بریتانیا Demon نامیده می‌شود: یک ذخیرهٔ ۱۳ کارتی که باید آن را خالی کنید، پایه‌هایی که از یک کارت پایه‌گذار تصادفی شروع می‌شوند، و دسته‌ای که سه‌تا‌سه‌تا پخش می‌شود.
روش بازی
Canfield با یک دستهٔ ۵۲ کارتی بازی می‌شود. سیزده کارت پشت‌ورو به‌عنوان ذخیره پخش می‌شوند و کارت رویی آن رو می‌شود. کارت بعدی به‌عنوان اولین پایه رو گذاشته می‌شود: رتبهٔ آن کارت پایه‌گذار است، و هر یک از سه پایهٔ دیگر باید با کارتی از همان رتبه شروع شود. چهار کارت رو پخش می‌شوند تا ستون‌های میز شکل بگیرند، و بقیه دسته را می‌سازند.
پایه‌ها از کارت پایه‌گذار صعودی و هم‌خال چیده می‌شوند و در صورت نیاز از شاه به آس دور می‌زنند. با کارت پایه‌گذار ۹، یک پایه این‌طور پیش می‌رود: 9، 10، J، Q، K، A، 2 … 8.
ستون‌های میز نزولی و با رنگ‌های یک‌درمیان چیده می‌شوند و از آس به شاه دور می‌زنند.
می‌توانید کارت رویی یک ستون میز را به‌تنهایی جابه‌جا کنید، یا کل ستون را به‌صورت یک واحد.
کارت رویی ذخیره همیشه قابل بازی است. جای خالی در ستون‌های میز بی‌درنگ با کارت رویی ذخیره پر می‌شود. وقتی ذخیره تمام شد، می‌توانید جای خالی را با کارت رویی کارت‌های رو‌شده پر کنید.
دسته را سه‌تا‌سه‌تا روی کارت‌های رو‌شده پخش کنید. کارت رویی کارت‌های رو‌شده قابل بازی است. وقتی دسته تمام شد، کارت‌های رو‌شده را برگردانید و دوباره از آن‌ها بگذرید، هر چند بار که بخواهید.
وقتی هر ۵۲ کارت روی پایه‌ها باشند برنده‌اید.
کنترل‌ها
روی یک کارت رو ضربه بزنید تا آن را بردارید، سپس روی دسته‌ای که باید به آن برود ضربه بزنید. دسته‌هایی که کارت به آن‌ها می‌خورد روشن می‌شوند.
روی یک کارت دو بار ضربه بزنید تا اگر ممکن باشد به یک پایه برود.
روی دسته یا «پخش ۳ کارت» ضربه بزنید تا سه کارت پخش شود. وقتی دسته خالی است، روی آن یا «پخش دوباره» ضربه بزنید تا کارت‌های رو‌شده برگردانده شوند.
«واگرد» یک حرکت را برمی‌گرداند، هر چند بار که بخواهید. «پایان خودکار» هر کارتی را که بتواند به پایه‌ها برود به آن‌ها می‌فرستد.
حالت‌های بازی
روزانه: همه هر روز پخش یکسانی می‌گیرند.
بازی جدید: یک پخش تازه.
امتیازدهی
۵ امتیاز برای هر کارت روی پایه‌ها (Richard Canfield به ازای هر کارت ۵ دلار به قماربازانش می‌پرداخت)، به‌علاوهٔ ۵۰۰ امتیاز و یک جایزهٔ زمانی (تا ۱٬۲۰۰، منهای یک امتیاز برای هر ثانیه) برای رساندن همهٔ کارت‌ها به پایه‌ها.
نکته‌ها و راهبرد
اول روی ذخیره کار کنید: کارت‌هایش فقط یکی‌یکی بیرون می‌آیند، و بیشتر بازی‌ها به خاطر گیر کردن ذخیره باخته می‌شوند.
وقتی یک جای خالی می‌تواند کارتی از ذخیره را بیرون بیاورد، ستون‌های میز را با کارت‌های دسته پر نکنید.
حواستان باشد کارت‌های هم‌رتبه با کارت پایه‌گذار کجا هستند. سه پایهٔ دیگر تا رو شدن آن‌ها نمی‌توانند شروع شوند.
چون سه‌تا‌سه‌تا پخش می‌کنید، یک کارت ممکن است وسط یک گروه گیر بیفتد. بازی کردن فقط یک کارت از کارت‌های رو‌شده، گروه‌ها را در دور بعدی تغییر می‌دهد.
پیشینه
Canfield نام آمریکایی بازی انگلیسی Demon است. به گفتهٔ Wikipedia، نخستین بار در سال ۱۸۹۱ به دست Mary Whitmore Jones با نام Demon Patience ثبت شد، «بی‌تردید بهترین بازی یک‌دسته‌ای که تاکنون ابداع شده»، و نامش از مهارتش در ربودن موفقیت در آخرین لحظه می‌آید. در آمریکا این بازی با قمارباز Richard A. Canfield پیوند خورد، که گفته می‌شود پس از سال ۱۹۰۰ در باشگاهش در Saratoga Springs یک دسته کارت را به ۵۰ یا ۵۲ دلار به بازیکنان می‌فروخت و برای هر کارتی که به پایه‌ها می‌رساندند ۵ دلار می‌پرداخت. Wikipedia یادآوری می‌کند که منابع دربارهٔ این‌که او واقعاً از کدام بازی استفاده می‌کرد اختلاف دارند، و ممکن است Klondike بوده باشد. قوانین اینجا از توصیف Wikipedia پیروی می‌کنند و با کلمات خودمان نوشته شده‌اند.
دربارهٔ Canfield
Canfield نسخهٔ رایگان مرورگری این سالیتر کلاسیک است، با پخش روزانه، واگرد نامحدود و جدول‌های امتیاز آنلاین. چیزی برای دانلود نیست و ثبت‌نام لازم نیست.
